Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Orta yerde tek başıma
Bırakıp da gittin beni
Acımadın gözyaşıma
Darmadağın ettin beni

Hani beni çok sevmiştin

Usandım her şeyden canımdan bıktım
Sulara gömüldü battı limanım
Zindanlara düştüm çığırımdan çıktım
Halimi bir görsen darmadumanım

Ateşler içinde düştüm yatağa

DAVETE İCABET

Gecenin saat biri murattan anons geldi
Kokoreç çekmiş canı buyurun gelin dedi
Hiç niyetimiz yoktu o aklımızı çeldi
Kalktık Okmeydanı’ndan herkes bir ekmek yedi

Günlerdir güç bela ayakta durdum
Bu gidişle daha çok yanacağım
Tahammül kalmadı çöktüm oturdum
Sensizliğe nasıl dayanacağım

Yokluğun üstüme çöker her gece

Öyle bir haldeyim ölmüşten beter
Sen gittin gideli her gün ağladım
Ben aldım dersimi bu kadar yeter

Ne olur pes etme Dik tut başını
Bu günler elbette geçecek oğlum
Kimseye gösterme sil göz yaşını
Çok yakında güneş açacak oğlum

Yolun Allah yolu ise
Kalmazsın hiç yayan kardeş
Düşer cennetten bir hisse
Sık dişini dayan kardeş

Sınavdasın hem de ağır

Yüreğinin güzelliği vurmuş yüzüne
Aslan mı aslandır İsmail dayım
Hepimizi sardı aldı özüne
Aslan mı aslandır İsmail dayım

İki oğlu bir de kızı var onun

DAYI (YENİ)

Ona inanmıştım ona yanmıştım
Benden benliğimi aldı be dayı
Hiç şüphe duymadım sevdi sanmıştım
Tatlı düşlerimi çaldı be dayı

DEĞİL ARKADAŞ

Ben gözümden bile sakınıyorken
Başkasına etti meğil arkadaş