Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Çekip gidersen
Canım mı yansın
Nerdeyim dersen
Canımda cansın

Sevdası nefrete döndü içimde
Kendimi kaybettim çığırımdan çıktım
O büyük arzular söndü içimde
Bir zalim yüzünden canımdan bıktım

Her gece uykusuz kalışlarımdan

Ne yaptımsa yare sözüm geçmedi
Aklımı yitirdim çığrımdan çıktım
Yıllar geçti hala sızım geçmedi
Yaşamaktan bıktım canımdan bıktım

Hasretin yükünü sırtıma vurdu

Bizi yolda bıraktı yoldaş bildiklerimiz
Biraz sevgi beklerken hepsi kibir dokudu
Sırrımızı yaydılar sırdaş bildiklerimiz
Her kime can dediysek canımıza okudu

Geç oldu ama gördüm sahte yüzlerinizi

Sensizlik içimde derin bir yara
Ah bir görsen oluk oluk kanıyor
Hep elden ayaktan düştüm bu ara
Kurşun yemiş gibi canım yanıyor

Hasretinle doldum taşmaktayım ben

CANIM YANIYOR

Sensizlik içimde derin bir yara
Kapanmak bilmedi her gün kanıyor
Hasretin düşürdü gönlümü dara
Gittiğinden beri canım yanıyor

CANIN ÇIKA

Uyurgezer halların
Git de yüzünü yıka
Kırılsın tüm dalların
Vefasız canın çıka

Hiç aklumdan çıkma beni meşgul et
Sensin bu hayatta tutunduğum dal
Varlığın ömrūme en büyük nimet

Güzel gözlerine vuruldum kaldım
Seninle sımsıcak aşk hanem benim
Gönlümü gönlünle sevdaya saldım
Canını yediğim bir tanem benm

KIZ BEN SENİ YERİM

Neler yaptın kız sen bana
Eriyorum erim erim
Alev alev yandım sana
Kız var ya ben seni yerim