Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bütün benliğimle senin olmuşum,
Gözlerime başka gözü yasakla,
İçimle dışımla senle dolmuşum,
Al beni yanına koynunda sakla,

Aynı yastığa baş koysam seninle,

Kör olsaydı iki gözüm
Görmeseydim insanları
Yok ki söyleyecek sözüm
Duymasaydım yalanları
Daha neler göreceğim

Hiç başıma gelmez derdim
Candan ödün vereceğim
Bu dünyada neler gördüm
Daha neler göreceğim

Hüzün sardı dört yanımı

NE DEDİYSEM O


Ömrümde yemedim bir lokma haram
Budur övündüğüm büyük başarım
Yok ki gocunacak içimde yaram

İçtiğimiz bir tas çorba,
Fazlasını almaz beden,
Olmuşuz zorbadan zorba,
Dünyaya hükmetmek neden.

Yaşasak barış içinde,

Bir sancı var yüreğimde
Hasretinden olsa gerek
Biliyorum artık yoksun
Dayanır mı buna yürek

Gelsen de bir gelmesen de

Öyle bağlandım ki sevgilim sana,
Bir an bile sensiz olamıyorum,
Ne olur bir çıkar yol göster bana,
Yokluğunda nefes alamıyorum.

Aklımda gözlerin aklımda yüzün,

Saymadım kaçıncı çekip gidişin
Bu son gidişinde çok değil dündü
Diz çekip önümde affet değişin
Ağlayıp yalvardın ah o ne gündü

Seninle bozmuşum bütün aklımı

Seninle laf yarıştırmam
Bunun için çene gerek
Kağıt kalem buruşturmam
Şiir senin nene gerek

Kafiye ve hece yazdım

Yokluğun çekilmez çiledir bende,
Bir volkan misali yanarsın tende,
Eyer ki sevdinse bir damla sende,
O gül cemalini asma ne olur.

Sensizken ölümün eşiğindeyim,