Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Sabır denen tespihi ne kadar çekeceğim,
Her gecenin ardına bir sabah ekliyorum.
Bugün değilse bile yakında çökeceğim,
Döneceğin o günü hasretle bekliyorum.

Kader umutlarıma darağacı kursa da,

Sevdanın çıkmazında, kaybetmişim yolumu,
Endişe taşıyorum, ne zaman güleceğim.
Gökyüzü çok karanlık, karmı yağar dolumu,
Hayalle yaşıyorum, umutla öleceğim.

Kapanmayan yaradır, sensizlik yüreyimde,

Başındaki fırtına biraz olsun diner mi?
Bıraktığın resminle her akşam baş başayım,
Kalbin beni sevmeyi, bir kez daha dener mi?
Benden nasıl vazgeçtin hay aklına şaşayım,

İzlerini silmedim üzerinden masanın,

Kimsenin fırçası aynası değil,
Hep aslı gibidir sedat kocabey,
İyi kulak verin aynısı değil,
Hep aslı gibidir sedar kocabey.

Şiirle övdüğüm yerdiğimde var,

Hani kaçar gibi gittin ya burdan,
Ta o gün bu gündür içim yanıyor,
Her gece içtiysem hep bu kahırdan,
Her şey bıraktığın yerde duruyor.

Saçına taktığın tokaların da,

İçimizde Müslümanlık,
Duygusunu taşıyalım.
Bunun için var insanlık,
İbadetle yaşayalım.

Kör şeytanı taşlayarak,

Hem derdimi çektin hemde çilemi,
Müebbete mahkum idamlığım ben.
Herzaman affettin aşkta hilemi,
Müabbete mahkum idamlığım ben.

Zindanlara atsan hakkın var derim,

Adını duymayan kaldımı bilmem.
En içten sevgi ve duygularımla,
Hainler dersini aldımı bilmem,
Polat alemdara saygılarımla.

Gelmedi gözleri böylesi kara,

İki kızı vardı gül goncasıydı,
Hainler ömrünü çaldı Mehmed’in.
Vuslatı dinmeyen kalp sancısıydı,
Bir kurşun canını aldı Mehmed’in,
Gözleri arkada kaldı Mehmed’in.

Senin derlerine çoktan talibim
Her gün eklense de yeni birisi
Belki biraz yorgun ama galibim
Kime nasip olmuş senin gibisi

Sözlerin çok ağır emir olsa da