Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Sabır denen tespihi ne kadar çekeceğim,
Her gecenin ardına bir sabah ekliyorum.
Bugün değilse bile yakında çökeceğim,
Döneceğin o günü hasretle bekliyorum.

Kader umutlarıma darağacı kursa da,

Kimsenin fırçası aynası değil,
Hep aslı gibidir sedat kocabey,
İyi kulak verin aynısı değil,
Hep aslı gibidir sedar kocabey.

Şiirle övdüğüm yerdiğimde var,

Hani kaçar gibi gittin ya burdan,
Ta o gün bu gündür içim yanıyor,
Her gece içtiysem hep bu kahırdan,
Her şey bıraktığın yerde duruyor.

Saçına taktığın tokaların da,

Gözlerin güneşim varlığın nefes
Gülüşünle güne neşe katarsın
Zannetme bu sevda geçici heves
Sevgilim bir tanem iyi ki varsın

Dışarda kar yağar gönlüm sıcacık

Kaldırıma oturup, yollarını bekledim
Gelmeyeceksin diye hep endişe taşıdım,
Her geçen dakikaya yenisini ekledim,
Soğuktu İstanbul’un geceleri üşüdüm,

Bu son gidişin var ya yüreğime tak etti,

Sana seni seviyorum diyebilmek,
Gelecekten ümit vermek isterdim.
İsterdim;
Çaresizce sürüp giden yalnızlığına son noktayı koymak
Hasretimden tutuşmuş yüreğine yağmur olmak, seni
Sırılsıklam etmek isterdim.

Kaç gece aradım yanımda yoksun
Acabalarım var kuşkularım var
Şakıyan dilimi arılar soksun
Pişmanlıklarım var keşkelerim var

İstemezdim göze inçiler dizmek

KOYNUMDA UYU


Ne diye bu kadar geç kaldın gülüm,
Bak nasıl özledi seni beş duyu,
Zamansız kapımı çalmadan ölüm,

Gündüzleri güneşim gecemde ayım sensin,
Üç şekerli içtiğim bardakta çayım sensin,
Ben uzaklarda gemi özlenen kıyım sensin,
Haydi, aç kollarını seni sarmaya geldim.

Gönlümün ambarında sevdanı taşıyorum,

Adını duymayan kaldımı bilmem.
En içten sevgi ve duygularımla,
Hainler dersini aldımı bilmem,
Polat alemdara saygılarımla.

Gelmedi gözleri böylesi kara,