Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hani kaçar gibi gittin ya burdan,
Ta o gün bu gündür içim yanıyor,
Her gece içtiysem hep bu kahırdan,
Her şey bıraktığın yerde duruyor.

Saçına taktığın tokaların da,

Başındaki fırtına biraz olsun diner mi?
Bıraktığın resminle her akşam baş başayım,
Kalbin beni sevmeyi, bir kez daha dener mi?
Benden nasıl vazgeçtin hay aklına şaşayım,

İzlerini silmedim üzerinden masanın,

Mademki sevgiliyiz her anı paylaşalım,
Kalbimi bu kadar da sızlatmaya hakkın yok,
Güzelim bir konuda konuşup anlaşalım,
Kendini bu kadar da özletmeye hakkın yok.

Telefonum aklında arayıp sormuyorsun,

Her sabah erkenden fırını yakar,
Stresten dokuz doğurur Hamdi.
Pişmeye başlasın mis gibi kokar,
Ekmek için hamur yoğurur Hamdi.

Sağlam insanlardan kurmuş ekibi,

Sabır denen tespihi ne kadar çekeceğim,
Her gecenin ardına bir sabah ekliyorum.
Bugün değilse bile yakında çökeceğim,
Döneceğin o günü hasretle bekliyorum.

Kader umutlarıma darağacı kursa da,

Sevdanın çıkmazında, kaybetmişim yolumu,
Endişe taşıyorum, ne zaman güleceğim.
Gökyüzü çok karanlık, karmı yağar dolumu,
Hayalle yaşıyorum, umutla öleceğim.

Kapanmayan yaradır, sensizlik yüreyimde,

Kimsenin fırçası aynası değil,
Hep aslı gibidir sedat kocabey,
İyi kulak verin aynısı değil,
Hep aslı gibidir sedar kocabey.

Şiirle övdüğüm yerdiğimde var,

Kaldırıma oturup, yollarını bekledim
Gelmeyeceksin diye hep endişe taşıdım,
Her geçen dakikaya yenisini ekledim,
Soğuktu İstanbul’un geceleri üşüdüm,

Bu son gidişin var ya yüreğime tak etti,

Sana seni seviyorum diyebilmek,
Gelecekten ümit vermek isterdim.
İsterdim;
Çaresizce sürüp giden yalnızlığına son noktayı koymak
Hasretimden tutuşmuş yüreğine yağmur olmak, seni
Sırılsıklam etmek isterdim.

Gözlerin güneşim varlığın nefes
Gülüşünle güne neşe katarsın
Zannetme bu sevda geçici heves
Sevgilim bir tanem iyi ki varsın

Dışarda kar yağar gönlüm sıcacık