Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

ÖLMEDİM ANNE


Her çileye göğüs gerdim sayende,
Düşene el verdim gülmedim anne.
Duanla huzura erdim sayende,

Çelik gibi bükülmeyen,
Yemeğimde kaşık babam,
Kale gibi yıkılmayan,
Önümüz de ışık Babam.

Güvendiğim dağımdır o,

Anamın oğluyum asker vatana,
Bu bayrak sevgisi döndü bir aşk'a,
Cennetten müjde var şehit yatana,
Bir değil bin canım olsaydı keşke..

Kollarına alır sarardı annem,

Hep doğrudan yana oldum,
İçim dışım birdir benim,
Hakka giden bir yol buldum,
Sanma gözüm kördür benim.

Hem okudum hemde yazdım,

Ne sözümde yersin ne de özümde,
Seni insanlığa davet ederim.
Ne mecliste yersin ne de gözümde,
Seni insanlığa davet ederim.

Çıkarma kınından sakın kılıcı,

Başındaki fırtına biraz olsun diner mi?
Bıraktığın resminle her akşam baş başayım,
Kalbin beni sevmeyi, bir kez daha dener mi?
Benden nasıl vazgeçtin hay aklına şaşayım,

İzlerini silmedim üzerinden masanın,

İçimizde Müslümanlık,
Duygusunu taşıyalım.
Bunun için var insanlık,
İbadetle yaşayalım.

Kör şeytanı taşlayarak,

Mademki sevgiliyiz her anı paylaşalım,
Kalbimi bu kadar da sızlatmaya hakkın yok,
Güzelim bir konuda konuşup anlaşalım,
Kendini bu kadar da özletmeye hakkın yok.

Telefonum aklında arayıp sormuyorsun,

Her sabah erkenden fırını yakar,
Stresten dokuz doğurur Hamdi.
Pişmeye başlasın mis gibi kokar,
Ekmek için hamur yoğurur Hamdi.

Sağlam insanlardan kurmuş ekibi,

Sevdanın çıkmazında, kaybetmişim yolumu,
Endişe taşıyorum, ne zaman güleceğim.
Gökyüzü çok karanlık, karmı yağar dolumu,
Hayalle yaşıyorum, umutla öleceğim.

Kapanmayan yaradır, sensizlik yüreyimde,