Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Aylardır çalmadık kapı kalmadı,
Kemeri üç delik sıktım arkadaş.
Hanım evde hasta hapı kalmadı,
Canımdan usandım bıktım arkadaş.

Her akşam eli boş varınca eve,

BEN BUYUM

Bugün değil, yarın belki,
İpimi çekeceksiniz.
Ben kuzuyum sizler tilki,
Üstüme çökeceksiniz.

İşsizler bir ordu gibi,
Bu en büyük kazık oldu,
Zengin gâvur lordu gibi,
Vatandaşa yazık oldu,
Bu en büyük kazık oldu.

Belki hiç geçmeyecek sol yanımda ağrı var,
Bitmez hüzün getirdi babamı kaybedişim,
Kader ördü ağını Yaratandan çağrı var,
Beni bende bitirdi babamı kaybedişim.

Boğazımda bir düğüm nefes alamıyorum,

Tam resmini çektim derken,
Birden hamle yapmış ayı,
Öğlece seyretmiş yerken,
Telefonu kapmış ayı,

Adı gibi çıktı dedi,

İyi hoş da canım cicim,
Samanlık hiç köşk olmuyor.
Oynaşmaya var mı gücüm,
Aç karnına aşk olmuyor.

Birkaç lokma yemedikçe,

Doğdukları zaman her şey kolaydı,
Şimdi evde sızım, sızım sızlarım.
Adım atışları bile olaydı,
Başımın etini yedi kızlarım.

Zehra Melikenin üstüne çöker,

Rüzgârında külüm savruluyorum,
Yanakları şeker dudağı baldı,
Aşkınla yanmak mı kavruluyorum,
Közümden geriye bana ne kaldı.

Yalvardım yakardım gitmesin diye,

Derman kalır ise canda,
Meşk e zaman ayıralım,
Kanımız kaynarsa kanda,
Aşk a zaman ayıralım.

İşlerden nefes alıp ta,

Bu gaflet uykusundan senle uyandık,
Evlatların neylesin mustafa baba,
Zamansız gidişin zordu dayandık,
ALLAH rahmet eylesin Mustafa baba..

Hakkı önerdin bize sağlamdı özün,