Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

İki kızı vardı gül goncasıydı,
Hainler ömrünü çaldı Mehmed’in.
Vuslatı dinmeyen kalp sancısıydı,
Bir kurşun canını aldı Mehmed’in,
Gözleri arkada kaldı Mehmed’in.

Hayatta en gerçek utkum,
İlham ilham taşıyorum,
Büyük bir aşk büyük tutkum,
Şiir ile yaşıyorum.

Davetiye listemize,
Sizleri de ekliyoruz,
Haydi, dostlar bu nikâha,
Hepinizi bekliyoruz.

Mutluluğu bölüşmeye,

Senin derlerine çoktan talibim
Her gün eklense de yeni birisi
Belki biraz yorgun ama galibim
Kime nasip olmuş senin gibisi

Sözlerin çok ağır emir olsa da

Mutluluğu getirdin ya,
Selam sana güzel kadın.
Hüzünleri bitirdin ya,
Sevda olsun artık adın.

Bahar oldu kara kışım,

Söylemesi kolayda haydi gelde özleme,
Kapıya fırlıyorum duyduğum her bir seste,
Artık dönmeyeceksen bunun benden gizleme,
Sensiz çok çaresizim şu dört duvar kafeste.

Alacağına yazdım verdiğin her acıyı,

Yalan yanlış konuşmayın,
Beni böyle söyletmeyin.
Bilmeyene danışmayın,
Zalimlere meyletmeyin.

Özünüzle çakışmayın,

Gözlerimi kapattım sensizliğe ebedi,
Ne kadar düşünmek istemesem de nafile.
Hasretindir çığlıklar koparan içimde,
Senin suçundur bu yaş varsa gözlerimde.
Hiçbir zaman umursamadın ağlayışlarımı,
Güldün,hep güldün,alay ettin sevgimle.

TAK ETTİ BABA.


Görmedin yıllardır kavrulduğumu,
Bekârlık saçımı ak etti baba,
Bir yaprak misali savrulduğumu,

Duman duman garip başım
Derya gibi dinmez yaşım
Biçareyim yıkılmışım
Olmaz olsun böyle töre

Töre diye hükmettiler