Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

YANANLARIN ARDINDAN

Gökyüzünün yırtılan, en karanlık yerinden
Yağmur oldum ağladım, kendi içime aktım
Titreyen mum alevi, rüzgarda savrulurken
Ateşlerin koynunda, korkudan dona kaldım…

YANAR DÖNER

Senin sevdan göğsümde, uyuttuğum bir kuştur
Çekilmez aşk sancısı, kelimeler savruktur
Değişkensin bir türlü, çözemedim ben seni
Yanar döner sözlerin, havada bir buluttur…

YANA YAKILA

Nasipten ötesi ne var hayatta?
Su akar yolunu bulur nasılsa
Kaderin önünü geçemezsinki
Geceler sabaha varır sonunda...

YANDIM ALLAH'IM YANDIM

Karanfilli bir gülüştüm
Felek vurdu yere düştüm
İnceldiği yerden kopsun
Zalım dünya sana küstüm…

YANDIM ALLAH'IM YANDIM

Gerçekleri görünce, hayallerden arındım
İki sevda kök salmaz, birini söküp attım
Gönül ferman dinlemez, vay kalbimin haline
Hasretinle tutuştum, yandım Allah’ım yandım…

YANIK SEVDAM

Bir of çektim, karşı dağlar, çınladı
Dertli gönül, sular gibi, çağladı
Nazlı yardan, çoktandır bir, haber yok
Yanık sevdam, yüreğimi, dağladı...

Y A N I L M I Ş I M

Durgun suda aradım, bakışlarımı
Duygularım kitlemiş, meğer kendini
Hafızamda kaybettim, anılarımı
Sen gidince kapattım, aşk defterini...

YANIMDA KAL

Sensiz dünyam karanlık, sensin benim cennetim
Dalgalı deniz gibi, çalkantılı yüreğim
Her kalp kendi hayat, şarkısını söylüyor
Tanrı'dan tek dileğim, yanımda kal sevdiğim...

YANINDAYIM

Yanındayım her zaman, sevgilim senin
Başın dara düşerse, çağır gelirim
Gözlerine hapsoldum, aklım hep sende
Varlığımın üstüne, yemin ederim...

YANIYORUM

Eflatun gözlerinde, ben kendimden geçerim
Ecelin şerbetini, ellerinden içerim
Nemrut’un ateşinde, yanıyor yanıyorum
Gönüllü bir mahkûmum, her şeye rağmen sevdim…