Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

YALNIZLIKLA KARDEŞ GİBİYİZ

Param pulum varken, herkes yanımda
Düşerken kimseler, yok etrafımda…
Şimdi yalnızlıkla, kardeş gibiyiz
Az insan, çok huzur, var hayatımda…

YALVARMIYORUM

Sen gittin perdeyi, hiç açmıyorum
Geceyi dost tuttum, mum yakmıyorum
Unuttum adını, düştün gözümden
Hayallini kurmak, istemiyorum…

YANA YANA

İki yakam bir araya
Gelmez oldu şu dünyada
Ya acılar çok uzundu
Ya mutluluk kısa sürdü...

YANANLARIN ARDINDAN

Gökyüzünün yırtılan, en karanlık yerinden
Yağmur oldum ağladım, kendi içime aktım
Titreyen mum alevi, rüzgarda savrulurken
Ateşlerin koynunda, korkudan dona kaldım…

YANAR DÖNER

Senin sevdan göğsümde, uyuttuğum bir kuştur
Çekilmez aşk sancısı, kelimeler savruktur
Değişkensin bir türlü, çözemedim ben seni
Yanar döner sözlerin, havada bir buluttur…

YANA YAKILA

Nasipten ötesi ne var hayatta?
Su akar yolunu bulur nasılsa
Kaderin önünü geçemezsinki
Geceler sabaha varır sonunda...

YANDIM ALLAH'IM YANDIM

Karanfilli bir gülüştüm
Felek vurdu yere düştüm
İnceldiği yerden kopsun
Zalım dünya sana küstüm…

YANDIM ALLAH'IM YANDIM

Gerçekleri görünce, hayallerden arındım
İki sevda kök salmaz, birini söküp attım
Gönül ferman dinlemez, vay kalbimin haline
Hasretinle tutuştum, yandım Allah’ım yandım…

YANIK SEVDAM

Bir of çektim, karşı dağlar, çınladı
Dertli gönül, sular gibi, çağladı
Nazlı yardan, çoktandır bir, haber yok
Yanık sevdam, yüreğimi, dağladı...

Y A N I L M I Ş I M

Durgun suda aradım, bakışlarımı
Duygularım kitlemiş, meğer kendini
Hafızamda kaybettim, anılarımı
Sen gidince kapattım, aşk defterini...