Uyudum, uyandım; düşüme kandım,
Düşümde kendimi hükümdar sandım...
Sağıma, soluma buyruklar verdim;
Yerini bilmezlik en büyük derdim...
Saygıda, sevgide sonsuzluk olmaz;
Az yerim, çok yerim, bundan sana ne
Kendi kazancımdır, senin derdin ne
Çöpüm batıyorsa bundan bana ne
İnsan suretinde iblis misin ne!
Kadın ya da erkek, kim olursan ol
Sayardım, severdim hem de arardım;
Arayamayınca selam yollardım.
Dualar ederdim hep için için,
Tüm kötülüklerden korunman için.
Tatlı uyarırdım, bazen kızardım;
Kırdırırlar bizi bize
Sevinirler gündüz gece
Kalmadı ki dilde hece
Her ne desem anlamazsın!
Ölen ölür, sağlar bizim
İki bin on dokuz gidiverince
Apar topar geldi iki bin yirmi!
Büyük sıkıntıyı görüverince
Derler, aratır hep gelen gideni!
Her halde zaman da haklı kendince
İkileme
Ağlamak geliyor içimden hüngür hüngür
Ağlayamıyorum
Bağırmak geliyor içimden bangır bangır
Bağıramıyorum
Cümle sonu nokta, bazen üç nokta
Konulur; Türkçede iki nokta yok!
‘Keyif benim, bundan sana ne? ’ dersen,
Umursamayana fazla lafım yok!
İmlayı rastgele kullanamazsın
Kuram hem de yazım kurallarını
Yok saymak kimsenin haddi olamaz;
Tümce sonuna bir ya da üç nokta
Koyarsın, çift nokta asla olamaz.
Yıllardır yazarım, aynı konuda
Rüzgâr bazen çılgın gibi esmekte,
Sararan yapraklar tek tek düşmekte;
Nice kötü günler gelip geçmekte;
Yoruldu, yaşlandı iki bin on dört!
Kimse gençleşmiyor yıl tükenirken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!