Şaşmış gidiyor Şiiri - Orhan Dlr

Bir yanda saraylar, mermer direkler,
Bir yanda aç yatan masum yürekler.
Boşa mı çekilir bunca emekler?
Kantarın topuzu şaşmış gidiyor.

Kimine ipektir, kürktür giysisi,
Kimine bitmiyor kışı, boranı.
Duyulmaz mazlumun ahı, nidası,
Zalimin defteri taşmış gidiyor.

Adalet dediğin dillerde yalan,
Güzellik arama, gönüller talan.
Zenginin bağına yağar her zaman,
Garibin ocağı sönmüş gidiyor.

Bir elde nimet var, bir elde çile,
Kimi güler iken kimi düşer dile.
Hak sözü tutulmaz olmuş nafile,
İnsanın vicdanı şaşmış gidiyor.

Dünyanın malına güvenme gönül,
Bugün sana gülen yarın olur kül.
Ne saray kalacak, ne altın ne pul,
Ömür dediğin de bitmiş gidiyor.

Orhan der; bu dünya bir dar geçittir,
Zengini fakiri orada eşittir.
Hak katında asıl olan niyettir,
Gövde toprak olup sönmüş gidiyor.

Orhan diler
14/06/2021