Bazen oturursun yalnızlığınla, sessizliğinle , suskunluğunla ve bıkkınlığınla..
Elinde bir kalem önünde bir masa...
Masanın üstünde kağıt olmaz beynine yazarsın o kalemle aklından geçenleri
Beynine yazarsın ama kalbine söyletirsin içindekileri
Bazen aklınla beynin kavga eder, tutarsızca kelimeler söyler beynin kalbine
Ama kalbin aldırış etmez, umarsızdır çünkü, hiç ummadığın bir anda kalbin beyninin önüne geçer
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta