Sanatoryum Şiiri - Sait Osangü

Solgun çiçekliğin hüznü üzerine birkaç şey.

Taşıyor yüreğimden
Anlatabilmeyi dilerdim
Dağlardan aksın sesim
Denizlere karışsın
Köpüklere
Boğulsun
Bağırabilmek
Sonsuz biçimde bağırabiliyor olmak
Olmak
Ya da bütün mesele bu değil

Ele geçmez hüznün sonrası olan biten.

Nedir şimdi kendimden bile sustuğum bu şey
Bu aradığım
Bulamadığım
Ve ne çare
Bilinmemiş bir yer olarak yitecek şiirim

Maharetsiz bir hüzne çarmıh satmanın yolları.

Zamanlar içinde kendimi dolandırdığım
Her uykunun mutlak monarşisi
Zamanlar içinden çıkıp geliyor
Duruyor
Şurama bir kıran girdi

Aslında

Hiç.