Saltık Şiiri - Sait Osangü

Aynı caddeyi dört kere yürüdüm çünkü burada
aynı caddeyi dört kere yürürsün
Sabah öğle akşam tok karnına mevsimler döner
Haftalardan cuma biter
Dünya dört sene evvel neredeyse dört senede
şimdi olur
Aklım başım uçuverir kendimi bilmez olurum

Aynı caddeyi dört kere yürürsem seni görürüm
Bugün değil dün hiç değil
Bütün şehri geçtim
Bir tek gülen surat yok duvarlarda özür dilerim
Sabah öğle akşam tok karnına
Ellerim cebimde olmazsa üşürüm
Dört yanım dertsizlikle kuşatılmış
Derdini kaybetmiş bir yolcunun varacağı
olmadığından dört kere
Ankara bir
Ankara iki
Ankara üç
Çok fazla uzak düştüğümüz için artık

Üç buçuk aynı caddeyi dördüncü kez geçiyorum
Sabah öğle akşam kendimi anlamıyorum
Gecenin en olmazından alternatif tıp
Bir şekilde bir şekilden bir şekil
Nihayetinde tası tarağı toplayıp çöl

Ya da hiçbir koşula hiçbir denetime ve hiçbir
sınıra bağlı olmadan
İmge
Olmak
Sabah öğle akşam tok karnına
Devrik bir sandalye olarak.