Sanatın Laneti Şiiri - Ekin Özmen

Mürekkebin noktasıyla her şey
başladığı gibi bitiyordu
tarotta yeni bir fal açıyordum
ölüm kartını seçiyordum
fallara tövbe ediyordum

radyoda dokuzuncu senfoni çalıyordu
adına lanetler yazılıyordu
bu besteyi kim çalsa ölüyordu
radyonun fişini çekiyordum

bir tablonun önünde duruyordum
yazdan kalma bir kışa bakıyordum
her kim dileğini fısıldarsa bu tabloya
düşleri boyalarla kaybolur, biliyordum

uğursuzluktu ya da batıl bir inanç
inanmak istemiyordum
yazıyordum, yazıyordum, yazıyordum

bu hayalin imgesi
bir şiirin can alıcı dizesinde
lanetlenmişti
ölüyordu, ölüyordu,
ölüyordu