Nasıl oldu da düştüm gözlerine,
Bir çıkış yolu bulamadım kendime.
Ne kadar kaçsam da senden,
Yine dönüp geldim aynı yere.
Bir sözün yeter, susarım inan,
Bir bakışın yeter, unuturum dünyayı.
Sen benden uzak dururken bile,
Ben içimde büyütürüm seni.
Sen ne istersen yap bana,
Yeter ki gitme hayatımdan.
Kır kalbimi, üz beni,
Ama çıkarma beni aklından.
Ben sana sevgimi verdim,
Geri almayı da bilmiyorum.
Belki sen hiç sevmedin beni,
Ben yine de seni seviyorum.
Bilseydim böyle yanacağımı,
Başlamazdım bu hikâyeye.
Bilseydim bir gün gözlerinde
Kendimi kaybedeceğimi...
Şimdi ne söylesen inanırım,
Ne yapsan sana kızamam.
Çünkü ben seni sevmeyi
Kendimden vazgeçmek sandım.
Bir gün olur da dönersen,
Ben yine aynı yerdeyim.
Senden kalan ne varsa içimde,
Hâlâ saklıyorum, hâlâ senleyim.
Kazanmak değil, beklemek.
Bazen bir ömür boyunca
Bir tek insanı sevmek.
Elimde değil, seviyorum seni…
Ne kadar acıtsa da.
Kayıt Tarihi : 9.10.2026 22:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!