Yine de ne olacaksa olsun,
Varsın yollar uzasın,
Varsın içimdeki bütün ışıklar
Birer birer karanlığa karışsın.
Ben artık yoruldum hesaplamaktan,
Nereye varır, nasıl biter diye düşünmekten.
Kalbim çoktan yürümeye başladı,
Aklım hâlâ ardımdan seslenirken.
Biliyorum, evet, biliyorum…
Belki canım yanacak,
Belki bütün umutlarım
Bir sonbahar akşamı gibi dağılacak.
Ama içimde hâlâ sana uzanan bir yol var,
Ne kadar karanlık olsa da yürüyeceğim.
Korkumla, kuşkumla, bütün yaralarımla,
Sonunda ne bulursam onunla yüzleşeceğim.
Ne olacaksa olsun artık,
Yeter ki bu bekleyiş son bulsun.
Ya içimde sakladığım düşler gerçeğe kavuşsun,
Ya da kalbim kendi sessizliğine alışsın.
Kayıt Tarihi : 9.10.2026 15:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!