Saklı kent Şiiri - Turğay Çeken

saklı bir kente gidiyorum sevcanım
adın değişik dilimde, sorma, bilemedin
gölgeler diyarında büyüyen çiçekler dereceğim
dikenleri acıtmayan, zehiri öldürmeyen
güneşteymiş bütün suç
vicdanını rahatlat, boşalt bütün bedenini
ben dokunmayacağım hiçbir yerine
ellerim meşgul fikrim yolunda
saklı bir kentte, görülmemiş güller dereceğim
sana değil, kendime bu defa
öyle albenisi de yok tadınca senin tuzun kadar
ismini zavallı bir çiçeğe koydum
sarı kelebekler yarattım,kork yolumdan
hani en çok sarıdan korkardın ya
gözlerimi kör eder, seni göremem diye
zülüflerini çalmıştım ya sen uyurken
zafran üfledim uçlarına, kör olacağım sana
tatlı dilinin rehası yok kulaklarımda
seni bedenimden atacağım ruhlar deresinde
onu da bilmiyorsun değil mi
ikimiz için yağdırmıştım rahmetini
sen bilemedin, şimdi duyamadığın gibi
uyu sen bilmediğin üşümenle
bana üşüyorsun, bense sende yanarken
çok uzaklardayım tenine
tehlikeli sevişmeler yaşıyorum kendime muhalif
yaşlı bir çalının aklımı çelmesiyle
güneşsiz gölgesini sunuyor şehvetime
aklımı yitiriyorum, tek çaresi unutmanın
senin aklınla yürüdüğün yolu
aklımı cebimde ıslatarak yürüyorum
elveda canıma, aklımı tıraş ettim ruhlar deresinde
saçma cümlelerle sevişeceğim az sonra
tüm doğruların canı cennete
ben cehennemde üşüyeceğim
sensiz bedenimle
yanarken hepiniz sahte gülüşlerinizle