Şaibelerin odasında bir satranç partisi.
Gök karanlık ve yeryüzü; satranç tahtası, aydınlık.
Knut Hamsun'la Ingmar Bergman neyi paylaşamıyor çok fazla anlayamıyorum.
Bir akdenizliyle bir iskandinav arasında olsa daha kolay olurdu.
Piyon yürüdü, vezirler karelerden atları düşürdü, sis kapladı
sonra bir rüzgar patlak verdi ve seyyyar kalıntı birikinti
yavaş yavaş kendi içinden sıyrıldı,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta