Sahi usta Toprak sarınca geçer mi yaralarım, biter mi yalnızlıklarım.. Yoksa insan, acılarını da yanında mı götürür? Kaç mevsim daha bekler yorgun bir yürek, kaç ayrılık daha sığar bir ömre? Sahi usta, toprak yalnız bedeni mi dinlendirir, yoksa özlemi de uyutur mu koynunda? Benim bildiğim, bazı yaralar kapanmaz. İnsan sadece susmayı öğrenir, gülümsemeyi öğrenir, yaşıyor görünmeyi öğrenir. Ama gecenin en sessiz yerinde, bir sızı gelir oturur yüreğin tam ortasına. O zaman anlarsın, geçen zaman değilmiş, alışan sadece insanmış. Sahi usta, toprak sarınca geçer mi yaralarım? Yoksa ömrüm boyunca taşıdığım hasret, son yolculuğumda da omuz başımda mı yürür? Çünkü bazı sevdalar vardır; ne kavuşmakla biter, nede ayrılıkla... Ancak yüreğin son atışıyla susar. @dsız...
Adsız GardenyaKayıt Tarihi : 17.11.2026 01:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!