Sahi Ne İçin Şiiri - Süleyman Özgüven

SAHİ, NE İÇİN?

Nice hayatlar çalındı,
nice ömürler alındı,
dağ gibi delikanlıların elinden,
ceylan gibi kızlarımızın elinden…

Kimi deli oldu,
kimisi veli,
kimisi son verdi hayatına,
kimisi küstü dünya âlemine.
Ne veli oldular ne deli,
bir ömür boyu yaşadılar zelil…

Kaç sevdalar harcandı,
kimi töre için,
kimi din için,
kimi zengin olduğu için,
kimisi fakir olduğu için…

Kiminin sevdası yarım kaldı,
kiminin gözyaşı içinde adı kaldı.
Kimi sevdiğine varamadı,
kimi sevdiğinin ardından ağladı.
Kimi daha gençliğini yaşamadan yaşlandı,
kimi yaşarken çoktan toprağa gömüldü.

Bir yanda anaların feryadı,
bir yanda babaların içine attığı acı…
Bir ömür sustular,
bir ömür yandılar,
evlatlarının hasretiyle
içten içe eriyip gittiler.

Peki, kim sordu onların derdini?
Kim duydu kırılan yüreklerini?
Kim düşündü yarım kalan hayallerini?
Kimse sormadı…

Sahi, ne için?

Bir sevda günah mıydı,
bir gönül suçlu muydu?
İnsan sevdi diye
bu kadar cezalı mıydı?

Töre mi büyüktü insandan,
mal mı kıymetliydi candan?
Bir ömürlük mutluluk esirgenirken
kim hesap verdi vicdandan?

Nice ceylanın gözleri söndü,
nice yiğidin umutları gömüldü.
Kimi bir ömür boyu sustu,
kimi susturuldu,
kimi de çaresizliğin karanlığında
kendi hayatından yoruldu.

Ve geriye birkaç fotoğraf,
bir tutam saç,
bir de söylenememiş sözler kaldı.
Bir annenin yastığında gözyaşı,
bir babanın yüreğinde evlat acısı kaldı.

Kimisi zengin diye sevildi,
kimisi fakir diye silindi.
Kimisi töreye kurban edildi,
kimisi yanlış anlaşıldı,
kimisi de daha yaşarken
bu dünyadan vazgeçirildi.

Kimse sormadı nedenini,
kimse duymadı feryadını.
Herkes kendi doğrusuna sarıldı,
kim bilir kaç insan
başkasının doğrularına kurban edildi…

Şimdi dönüp bir bakın geriye,
kaç hayat sığdı bu acı hikayeye?
Kaç sevda kaldı yarım,
kaç ana ağlıyor hala evladına?

Ve hâlâ soruyorum,
bu kadar gözyaşı, bu kadar acı,
bu kadar yarım kalmış hayat…

Bir insanın sevdiğini elinden almak,
bir ömrü karanlığa mahkûm etmek…

Söyleyin, hangi töreye sığar?
Hangi vicdan bunu haklı çıkarır?

Kimse sormadı,
kimse cevap vermedi…

Sahi, bütün bunlar ne için?