Sevdim seni ama kaldım çaresiz
Bir selamın gelse yeter sevdiğim.
Ümidimi kurşunladın süresiz
Gözyaşım da güller biter sevdiğim.
Dilime düşer bu türkü, bu tutkum
Okudukça cana değer sevdiğim
Sesini duyunca kesildi nutkum
Dudakların kana değer sevdiğim.
Gurbetin kokusu düşer bu yana
Ümitsizlik sardı her bir yanımı
Saçıma ak bile düştü sevdiğim
Bir baharda yanan gamlı yüreğim
Bir dikenli güle düştü sevdiğim.
Tutsam dikeniyle elim kanar da
Bir rüzgar esti de sevdadan yana
Özlemin dokundu öze sevdiğim.
Kıvranıp ah etsem hepsi boşuna
Sığmıyor feryadım söze sevdiğim.
Dilimde vaveyla, seni anarken
Uçardı kuşlar
aklımın dehlizlerinden
o sonsuz maviliklere.
Ah kuşlar götürün beni gittiğiniz yere!
yıldızlar serpili göklere...
Unutamam seni dedin de sevdiğim
Bir asi yağmur yağar unutursun
O yaban ellerde gönül verdiğim
Bir gün güneş siyah doğar unutursun.
Eksilmez gözümde sevdanın seli
ben üstüme örtülen kar bulutuna yanmıyorum
nede beni görmeden geçen ırmaklara
ne artık inatla uçan martılara
yağmurlar yanaklarımı öpüp geçerken
mevsimlerin selamsız geçtiğine yanarım
günle beraber güldüğümüzde
Usul usul üşüyor akşam
dallara fısıldıyor sessizce kuşlar
bilmem koca dünya kime yâr !
yüreğime dokunan ey hazin rüzgâr!
iyi ki sevda, iyi ki aşk var.
Üşümek nedir bir yaz ortasında?
Sarp dağlara düşen kardan öğrendim
Mahşeri yaşamak, söz ortasında;
Öyle bir muhannet yârdan öğrendim.
Sevda beni hep üzdü de velhasıl
Ah sevdiğim yollar uzak
sen üşürsün, ben üşürüm
kuşlar üşür
gözümdeki yaşlar üşür.
Bir nağmedir aşk tabiatın dilinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!