Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

DEVR-İ DAİM (Aslına Dönüş)

Katreydim ummanda bir zaman daldım,
Yine o deryaya dönmek muradım.
Topraktan yoğruldum, bir nefes aldım,
Aslımın izine dönmek muradım.

DİJİTAL ZİNDAN

Ruhunu bir "kod"a hapseden dünya,
Seni bir "numara" sanıyor canım.
Ekranın ardında kurulan rüya,
Aslında özünü yakıyor canım.

Yolun sancağını dosta satanlar,
Rızalık şehrine yalan katanlar,
Kendi gölgesine çalım atanlar,
Sırrı şekle boğan diller utansın.

Ocağın külünü üfleyip söndüren,

Dimetoka’nın Işığı

Ruşenler köyünde sönmez bir ocak,
Mümin canlara o açmış kucak.
Meriç boylarında her yer nur ancak,
Dimetoka yolu, ulu bir durak.

Sil diyorsun sil diyorsun anıları sil diyorsun
Bil diyorsun bil diyorsun gittim bil diyorsun
Yaşadığımız o gerçekleri unut
Mezara canlı canlı gir diyorsun
Sev diyorsun sev diyorsun başkasını sev diyorsun

🧭 Doğru Yoldan Şaşmam

O demiş, bu demiş, kim ne demiş;
Ben doğru yoldan şaşmam, yârenler.
Kimin sofrasında kim ne halt yemiş;
Helal lokmamdan şaşmam, yârenler.

😔 Doluyum Sorma Halimi

Öyle doluyum sorma halimi
Bin ah işitirsen sakın kızma
Hedefe koysam kalp denen haini
Faili meçhule döner gidersin

DÖNDÜRDÜN

Gönül bağım viran oldu sayende,
Açan çiçekleri güze döndürdün.
Bitmek bilmez sitemlerin bende,
Güler olan yüzü köze döndürdün.

Medet mürvvet deyip düştük kapıya,
Ali’nin aşkıyla erdik yapıya,
Hasan’la Hüseyin, nurlu simaya,
Döndürüp döndürüp çevirme bizi

Zeynel Abidin’dir derdimin dermanı,

Ben sana Mecnun'dum,
Sen bana Leyla.
Sen yangındın, ben de derya. Islatmak ne haddime;
Aşk denen o yolda,
Ben Müjgan, sen Hakan;