“Sadakat, kar taneleri kadar temiz olmalıydı;
oysa sen başka mevsimlerin yağmuruna karıştın…
Soğuğunu yitiren her söz gibi eridi inancım,
iz bıraksın diye düştüğüm satırlarda ben kaldım.
Ve anladım;
kendini anlamayana kendini anlatmak,
en ağır suskunlukmuş…
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta