Saç Örgülerim Şiiri - Şenay Tek

Çocukluğumu özledim...okulda saç örgülerini sallaya sallaya gezen, siyah önlük beyaz yakalıkla kendisini dünyanın en güzel kızı zanneden kız arkadaşlarımı özledim..Annemin sabah namazından sonra uyumayıp, dizine battaniye çekerek ördüğü yeni beyaz yakalık için kız kardeşlerimle kavga ettiğim günleri..Sınıfa yeni gelen aylık dergilerin kokusunu..Öğretmenimin mis gibi kokan tütün kolanyalı ellerinin saçlarımı okşayışını...Beslenme kutumu açtığımda ortaya yayılan patates kızartması kokusunu...Dedemin köyden yapıp gönderdiği balları..Babannemin binbir çile ile hazırladığı çökelekleri tereyağlarını....Sınıf kütüphanesinde duran cinali serisini... Kaybolmasın diye boynuma astığım silgilerimi.. defterlerimi süslemek için kenarlarını çizdiğim resimlerimi...Ataçlarımı...Tamamladığım derslerden aldığım yıldızlarımı...Hatta hher yaramazlıktan sonra yediğimiz sıra dayaklarını...Annemin artık bezlerden dikip içine lastik geçirerek yaptığı ve gururla taktığım tokallarımı.. okul bahçesinde oynadığımız bezirgan başı oyununu...Sokaklardan toplayarak oyun kurduğumuz gazoz kapaklarımı..Annemin içine yün doldurarak diktiği mısır püsküllü saçlı bebegimi...Ve en çokta günahsızlığımı özledim...