Kızıl bir mavi bu,
içimdeki aşkı harlayan.
Kızıl bir nehir bu,
yüreğimdeki ateşi büyüten,
kızıl bir renk bu,
içimdeki renkleri çürüten..
Yazdan kalma bir sonbahar akşamı,
çınlıyor kulaklarda lodosun ıslık sesi.
Süpürüyor yazdan kalan ne varsa…
Serince biraz hava,
yanıyor ya ocakta odun ateşi,
önün ısınıyor arkan buz tutuyor…
Olmaz denen ne varsa oluyor şu hayatta,
Gel gör ki konmuyor o gülüşler pencereye...
Hani soğutsa diyorum bir demli bardak çay
Kat be kat artan özlemini.
Hani serinletse diyorum bir deniz kenarı,
Alev, alev yanan yüreğimi.
Kopar gider insan
Birilerinden soğur gider insan
Ama dosttan
Ama yardan.
Sessizliği seçer,
İlerliyor gece,
Durmuyor zaman,
Keskin bir virajdayız
Korkarak yol alıyoruz hayatta.
Zaman bilmece,
Ağaçlardaki yapraklar son günlerini yaşıyor,
bulutlar kıskanıyor,
tül çekiyor mavinin önüne,
bir çiselemedir gidiyor,
gözlerden akan yaşı gizlercesine.
Camlar da buğulanmaya başladı artık,
Yüreğimde kor,
Yüreğimde yangın,
Dışarıda yağmur,
Hücrelerime kadar yeniğim sana,
Ve manzaram berbat…
Masallar ve yaşam…
Bir varmış bir yokmuş,
Böyle başlar masallar,
Aşina gibi,
Avunur insanlar…
Hayaller masum,
Rüyalar bir başka güzellik,
Ya gerçekler...
Sabri CEYHAN




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!