Kim…
Kim nereden bilecek,
Kim duyacak,
Sessizce kendimizle konuştuğumuzu.
Kimse bilmez kimseyi,
Yüreğini,
Fikrini zikrini de,
Sessiz duran özünü de…
Kimse duymaz...
Kaç geceyi kurban ettik,
Gülümseyen umutlara.
Kaç geceyi heba ettik,
Hiç duymacağımız ayak seslerine...
Kimsesizler yurdunda...
Sütliman şimdi bütün anılar,
Dingin o denizler,
Yorgun argın gönüller...
Kimseye…/Anlayana
Miş’li zamanlarda yaşıyoruz,
Adammış gibi görünüyoruz,
Çok ama boş konuşuyoruz,
Ceviz kabuğunu dolduramıyoruz,
Kimseye kalmaz...
Burası dünya,
Yaktığın,
Ne yanana,
Ne yakana kalır...
Kim anlar dilinden,
Kim tutar elinden...
Kim doldurur yüreğini,
Kim güldürür gözlerini...
Kıpkısa…
Kimi ipe un serer,
Kimi dama çul…
Kiminin aklı bir karış havada,
İkinize de kırgınım,
Sensiz geçen pazara,
Beni sensiz koyan sana...
İkinize de dargınım,
Yudumladığım çaya,
Kırıldı kadehler...
Bir gece daha bitti,
Şarkıların deminde,
Şiirlerin açtığı yarada,
Kifayetsiz söylenen sözler...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!