Kestim artık bileti…
Maziye daldım,
Dolaştım son kez anıları,
Çıkmaz sokaklarda kaldım.
Hükmünü verdim,
Giderken unutmuş gitmişti insanlığı
Ondandır kibri de nefreti de…
Dönüp baktığında tanıyamadı kendini
Ondandır arsız hayasız oluşu…
O da unutmuştu yaşamın son bulacağını,
Ondandır aç gözlü oluşu…
Şiirler mi öksüz, biz mi kaldık yetim,
Şairler mi öksüz, kitapları mı kaldı yetim?
Hey gidi koca dünya sen misin alemde bir öksüz,
Yoksa gün gelip hayattan göçen insanoğlu mu?
Şuursuzca akan zaman mı öksüz, biz mi dardayız,
Kar düştü yollarıma,
Ayaz kesti yüreğimi,
Oysa baharda çiçekler açacaktı,
Sarkıtlar uzanıyor artık gönül bahçemden…
Kar yağdı dağlarıma,
Öyle bir mevsim ki;
Hazanın sarısı,
Güneşin yarısı,
Akşamın ayazı var
Ve adı Kasım...
Öyle de olsa
Bu Kasım da biter
Sonbahar geçer
Kış azametini gösterir
Çiçek açmayız biz baharda da
Yaz kurak geçer bu gidişle
Sonbaharda da ölüm gelir alır birimizi...
Dostmuş, arkadaşmış,
aşina değil,
bahaneymiş.
Eşmiş, dostmuş, gardaşmış,
yakın değil,
uzakmış.
Kaybettik kendimizi…
Ağlarken bulduk kendimizi,
Gülümsemenin eşiğinde.
Gülerken bulduk kendimizi,
Hecelerin kapısında…
Terk ettim elem veren şeyleri
Düşünmüyorum artık seni
Terk ettim neşe veren şeyleri
Kurmuyorum artık hayalini…
Kapattım kapımı sahte dostlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!