Ne gidişin seni benden alabilir
Ne de uzakta oluşun sıcaklığını alır benden
Ne görmezden gelişlerin
Nede umursamazlığın alıp götürür seni benden
Bende ki varlığın,
Bendeki özlemin,
Bilirsin hüzünlü şarkıları severim
Bilirsin hüzünlü şiirler dinlerim
Bazen gözyaşı olur akarlar
Bazen yüreğim burkulur ağlamaklı olurum
Bilirsin kimse bilmesin diye
Takarım neşe maskemi güler geçerim
hani yazarsın ya satır satır
hani hecelersin ya adını gece gündüz
hani bölersin ya yüreğini orta yerinden
hani seversin ya hiç eksilmeden
hani yokluğuna ölürsün ya her gidişinde
hani gelse yer gök almaz ya yüreğindeki çoşkuyu
Kimine göre varlığın,
Kimine göre yokluğun,
Mutlu eder insanları.
Kiminin varlığı,
Kiminin yokluğu,
Zor gelir insana.
Hüzün demlemiş yüreğim
İçiyorum kana kana
İçtikce sen geliyorsun aklıma
Sen oluyor bütün alem...
Nasılda başlamıştı, sana nasıl akmıştı yüreğim
Kim bilirdi benim sende, senin ben de olduğunu
Kayıptım ben, benden
Seni sevmeden önce
Sen geldiğin her yerde,
Kendini buldun,
Baktığın her yerde,
Kendini gördün,
Baş köşedeydin çünkü,
Bütün gönülleri işgal ettin,
Maviden, Siyaha
Gönül sevdaya bezenmişti,
Sevdam maviye.
Senle başlar seninle biterdi,
Adın olmuştu her şey.
Neye kime belli değil
Kimse üzerine almasın hüznümü
Isıtmaz gönlünüzü
Belki de hayata sitemler
Hüzün ilmek ilmek yüreğimde
Hangi gönle yar olmuştu ki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!