Hüzün demlemiş yüreğim
İçiyorum kana kana
İçtikce sen geliyorsun aklıma
Sen oluyor bütün alem...
Şimdi gönül gam yükünü almış
Ayrılır bu keder dolu limandan
Yalnızlığın yalnızlığıdır rotası
Kendinden bile kaçarcasına yol alır
Bilmez ki sonu yoktur bu kendinden kaçışın
Birde kalanlar vardır geride
Yazılan dörtlüklerde mi anlatabildi
Şarkılar mı söyleyebildi
Nakaratlar mı duyurabildi
Romanlar mı özlemi dile getirebildi
Efsaneleşen aşklar mı bizim sevgimizden daha büyüktü
Biz gönüllerimize mi sığdırabildik
Bir gece vaktı
Uykumda yakaladınız beni
Karabasan gibi çöktünüz
Kıpırdayamadım ne yaptımsa
Haykıramadım ne kadar gayret etsem de
Sevdaydı bu üzerime çöken
Yürek senin için yanarken
Yürek senin için kanarken
Gözler senin için ağlarken
Damlalar senin için sel olurken
Geceler bile seninle gündüzken
Susarken bile seni zikrederken
Ömür dediğin bir ezan, bir selâ arası,
Altı üstü bir hayat işte dersin,
Kısa gibi gelir yaşam,
Bazen anlatmakla bitiremezsin,
Aşka kul olursun, sığmaz için, içine,
Özlersin, yanarsın, her gün artar hasretin,
Bir çocuk gibi oldum,
Yoksan eğer hırçınlaşıyorum,
Her şeyi kırıp parçalamak istiyorum.
Bazen de susuyorum sadece,
Gözlerim doluyor,
Ağlamaklı oluyorum.
Sen gittin ya...
şarkılar seni söylerdi
güneş senin için doğar
senin için batardı
gecelerin koyu karanlığı seninle güzeldi
rüyalar seninle doluydu
Gölgede kaldı hayaller, düşler
Karanlığa gömüldü duygular.
Senden bana;
Değmeyen bir bakış
Duymadığım bir çift söz
Tutmadığım ellerin
Seni doyasıya yaşamak
Baştan aşağı
Zamanlı zamansız
Seni sevmek
Hülyalarda değil,
Yanında olabilmek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!