Serhoştu kelimeler yokluğundan
Ne düşünsem, senli düşler oluyor
Gönlümden ne geçirsem,
Hangi kelime dökülse dilimden
Heceleri adın oluyor
İki satır yazmaya kalksam
Yorgundu geceler seni düşlemekten,
Üşümüştü hayaller yalnızlıktan,
Güneş doğmaz olmuştu kalbe, yüreğimdeki sisten..
Düşlerdeki, hayallerdeki otoğına gelmedin ey sevgili.
Sen şarkılarını söyle
Sen hayatı yaşa düşünme
Sen ben yokmuşcasına sev
Sen, seni yaşa bensiz
Ben, ben ölürüm senin yerine...
Kılına kırk yardığım cümleleri,
Haram size bu yürek.
Azap olsun size yanyana gelmek,
Kelimelere bölünün,paramparça olun,
Hatta harflere bölünün,bir araya gelemeyin,
O da yetmez kolunuz bacağınız kopsun,
Yalnızlık, bir kelime,
İçi bomboş.
Zamanı bol,
Hep seninle,sensiz
Bitecek elbet,
Ne zaman gelirsen artık.
Kiminin aklı yok,
Kiminin kalbi.
Kiminin gönlü yok,
Kiminin vicdanı.
Kiminin dünü yok,
Kiminin anısı.
Seni anlatamayan
Sana sevgisini söyleyemeyen
Dilmi zavallı
Gönül mü suskun
Yoksa kelimeler mi biçare
Seni söyleyemeyen dil,
Diyemediklerimle gideceğim bu dünyadan,
Yaşayamadıklarımı alacağım yanıma,
Son bir kez bakacağım,
Toz duman olmuş hayallere,
Belki mahşerde buluşuruz umuduyla,
El sallayacağım kalanlara.
Kimi güle aşık,
Kanatsa da dikenleri.
Kimi bülbüle aşık,
Konmasa da gönül bahçesine.
Sen gül idin,
Dağıldı bir toz bulutu gibi,
Dağılmaz dediğim hayallerim.
Kırıldı sanki kolum kanadım.
Asırlık çınar sandığım dallarım.
Aşkı ararken yolumu kaybettim,
Yakın olur dediğim yollarda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!