Sen sev gönül,
anlamayan yar utansın!
Sen kırma gönül,
seni kıran aşk utansın!
Sen vazgeçme gönül,
yardan geçen utansın!
Hayal misin, gerçek misin
Geceler boyunca düşlerde misin
Var mısın, yok musun
Dillerde hece misin
Yüreklerde gezer misin
Ben seni istiyorum desem
Ortalıkta yalnızlığın verdiği kesif bir küf kokusu
Hayat darmadağın, kırık bir sandalye gibi
Odam sigara dumanından geçilmiyor
Penceremden sana bakıyorum gelirsin diye
Sokak da ayak sesleri
Her geçen insan da seni arar gözlerim
Hayat ne düne sığdı, ne bugüne
Hayat acılarla yoğururken yaşamı
Sevdiklerimizi katık etti zamana
Aldı aramızdan bir bir
Dalından koparılan yaprak misali
Bizler öylece bakakaldık
Gönül çekerken aşkın hengamesini
Yar sürer sefasını
Dil söylerken aşkın acısını
Yar duymaz bile cefasını
Kalem yazarken aşkın duasını
Yar okur geçer bir yabancı misali
Yedikule zindanı yokluğun…
Yalnızlığa verilmiş bir sözüm de yok
Seni terk etmeyeceğim diye
Halen neden yakamda
Düş demekle düşmüyor ki
Serhoştu kelimeler yokluğundan
Ne düşünsem, senli düşler oluyor
Gönlümden ne geçirsem,
Hangi kelime dökülse dilimden
Heceleri adın oluyor
İki satır yazmaya kalksam
Yorgundu geceler seni düşlemekten,
Üşümüştü hayaller yalnızlıktan,
Güneş doğmaz olmuştu kalbe, yüreğimdeki sisten..
Düşlerdeki, hayallerdeki otoğına gelmedin ey sevgili.
Bağbozumunu yaşıyor yüreğim
Gelmiş çatmış hazan mevsimi
Kimse kalmak istemez bu viranede
Son bahar yalnızlığı yaşıyor şimdi
Çiğ düşecek yüreğimin bozkırlarına
Tir tir titreyecek, ayazlara alışacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!