Neden mi hırçınım,
Neden mi çekilmezim,
Neden mi kırıyorum,
Dinle sevgili, sana değil,
Diz boyu sitemler,
Kader yazdı, kader bozdu,
Bugün günlerden Pazar ve ben seni çok özledim,
Diyordu şair, kendi yüreğince dökmüştü dizelere özlemi.
Ben seni zamanın her zerresinde,
Ben seni iliklerime, hücrelerime kadar özledim.
Zamana bağlı kalmadan,
Geceye, gündüzü bakmadan,
Haziran esintisi gibiydi nefesin,
Sıcaklığına doyamazdım.
Aya benzerdi yüzün,
Bakmaya kıyamazdım.
Ateşe benzerdi dudakların,
Öpmeye doyamazdım.
Uzakta olmasaydın belki bu kadar yüreğime dokunmayacaktı,
Gelmiş olsan yüreğim bu denli acımayacaktı
Her şeyin üstesinden geldim de
Bir yokluğunla baş edemedim
Her şeye güldüm geçtim de
Bir yokluğun güldürmedi yüzümü
Geceden bilirler hüznü değilmiş
Gelip gitmelerde saklıymış hüzünde sevinç de
Ne geldin sevinç oldun yüreğime
Ne de aydınlattın dünyamı
Puslu bir havada kalmış hayalin
Gel desem gelmezsin sislerin ardından
Seni bende gördün mü
Dokundu mu ellerin kendine
Sildin mi gözyaşlarını
Gönlünü nasıl teselli ettin
Boşver be gönlüm mü dedin
Baktın mı aynaya
Şimdi sözü sana,taşı bana.
Şimdi gülü sana, dikeni bana.
Şimdi sana gündüzü, geceyi bana.
Şimdi sana mehtabı, karanlığı bana.
Şimdi sana sevgileri, nefretleri bana.
Şimdi sana vuslatı, ayrılıkları bana.
Bu kaçıncı akşam
Güneş battı yine sensiz
Bu kaçıncı gece
Beni zifiri karanlıkta bıraktığın
Gelecektin hani
Hayaline değil sana sarılacaktım
Dört başı mamur yalnızlığımın
Yanıltmadı hiç bir zaman beni
En sadık dostum oldu
Beni sana bırakıp gidene
Ne kadar minnettarım
Hiç değilse terk etmedi beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!