Bir mum yak,
Gönlümün hüzün odasında,
Aydınlansın tüm dünyam.
Bir bakış fırlat,
Gözlerimin perdesine,
Herkes kendi hikayesini yazar, bizde kendimizinkini
Herkesin hayatının bir kesitinde biri vardır
Bizimki hayatımızın tamamında
Herkesin bir sevdiği
Bizim taptığımız vardır
Herkes bir çift göze bakar
Kimine gece yakışır
Kimine gündüz
Kimine hüzün yakışır
Kimine sevinç
Kimi sever gönülden
Kimi güler geçer
Gecelerden daha karanlık günlerim
Tozlu yollardan daha berbat hayatın yolu
Sağanak yağmurlar değil yüreğe yağan
Kış mevsiminden daha soğuk heryanım
Düşünceler buz tutmuş
Takılmış sana
Yıkık dökük bir şairim ben
Viran olmuş gönlümden
Sözler akıttım sana
Dizeler yazdım
Şiir olsun diye
Gör ki seni nasıl sevdim
Bakışların gözlerimi hapsetti
Ellerin ellerime kenetlendi
Anahtarı kaybolmuş kelepçe misali
Gönlün, gönlümü esir etti
Azad olmayı istemedi senden
Teninin sıcaklığı yaktı kor ateşler gibi
Yorgun bir düş müdür rüyalarımdaki,
Rüzgarla savrulan hayallerim mi aklımdaki,
Yoksa ayrılığın vurduğu bir yürek midir bendeki…
Bir sonbahar hüznümüdür kalbimdeki,
Güz yağmurumudur gözlerimdeki,
Yık gönlünü çevreleyen duvarları,
Kaldır dikenli telleri, kır zincirleri,
Yık bir çırpıda
Gecekondu misali
Gönlünü yuva eden hüzün ve çile dergahını…
Zifiri karanlık ya dünyam
Güneşim ol, yolumu bulamıyorum
Uçurumun kenarı ya yüreğin,
Tut elimden düşüyorum
Çıkmıyor dilimden tek bir söz
Boğazım düğüm düğüm yutkunamam
Usulca gelip girdiğin kalp benimdi
Bir kıvılcım attın
Yangınlarda bıraktın
Sessizdi benim sevdam
Gönlümdeydin,
Dilimdeydin söylesem de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!