Ne düşlerim kaldı ne de hayallerim
Viran oldu gönül, seni özlemekten
Kaçıncı mevsimdi bu etrafımda dönen
Bir senin mevsimin gelmedi dünyama
Kendi mevsimlerin ise hazan....
Vefasıza
Yürekten kopan ne varsa söze dökülen,
Anlamayana ifade etmek de manasız,
Susmak hiç çare değil,
Sürgü çeksen de dile,
Gece olunca başlar yalnızlıklar,
Kavurur yüreğini, kemirir beynini,
Gündüzleri avutursun belki kendini,
Gece olup;
Yastığa koyunca başını anlarsın,
Gökteki ay kadar yalnızsındır,
Seni bende gördün mü
Dokundu mu ellerin kendine
Sildin mi gözyaşlarını
Gönlünü nasıl teselli ettin
Boşver be gönlüm mü dedin
Baktın mı aynaya
Kırıp döküp, tuz buz ettikten sonra,
Bir değil, bin kere dönsen ne olur.
Verdiğin yaşama sevincini kıracaksan,
Bir değil, bin kez ümit versen ne olur.
Her seviyorum deyişin birer yalansa,
Bir değil, bin kez söylesen ne olur.
Senin bakıpta göremediğin,
Sana susamış gönlümün,
Yakarışıdır, her harf,her söz, her cümle,
Bazen de susmalarım.
Senin ise; kulaklarını tıkadığın
Gözlerini kapadığın
Geceden bilirler hüznü değilmiş
Gelip gitmelerde saklıymış hüzünde sevinç de
Ne geldin sevinç oldun yüreğime
Ne de aydınlattın dünyamı
Puslu bir havada kalmış hayalin
Gel desem gelmezsin sislerin ardından
Şimdi sözü sana,taşı bana.
Şimdi gülü sana, dikeni bana.
Şimdi sana gündüzü, geceyi bana.
Şimdi sana mehtabı, karanlığı bana.
Şimdi sana sevgileri, nefretleri bana.
Şimdi sana vuslatı, ayrılıkları bana.
Bu kaçıncı akşam
Güneş battı yine sensiz
Bu kaçıncı gece
Beni zifiri karanlıkta bıraktığın
Gelecektin hani
Hayaline değil sana sarılacaktım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!