Gül kokuludur baharlar,
Koklamasını bilene,
Şen şakraktır dünya,
Yaşamasını bilene…
Bahardır hep yaşam,
Kuşlar uçuyor üstadım kuşlar,
Ayrılmışlar sürüden.
Kış da gelmek üzere,
Öyle yurtsuz,
Öyle yuvasız,
Nafile yorgun kanat çırpışları...
Toprak kokar ellerim,
Tozdur belki üstüm başım,
Biraz da kirlenmiştir sakalım,
Islaktır gömleğim terden.
Eh işte biraz da özlem bunlar memuriyetten…
Varlardır ama yokluğuna baktırırlar
Konuşurlar ama dilsizi oynarlar
Sorarlar ama bilmesin isterler
Gelip geçerler ama merhabasız bırakırlar...
Ben ne maviler gördüm,
çamura bulandılar.
Ben ne maviler gördüm,
baharında soldular.
Ben ne maviler gördüm,
biri gökyüzü biri deniz, ufukta kavuştular…
Anılardayım zannıyla yaşayanları,
Mazinin derinliklerine gömdüm.
Yüreğimde olanı, kalbimde kalanı,
Dualarımla kaderime diledim…
Müebbet...
Hangi gece kör kalmamış,
Hangi sessizlik sağır olmamış,
Hangi yıldız eşlik etmiş ki
Ar damarı çatlayan yalnızlığa...
Mümkündür mutluluklar,
Geceyi gündüze çevirmek,
Güneşi muma döndürmek,
Mehtaba yaslanmak,
Mümkündür eğer sen varsan…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!