Ölü şiirler
İntihar süsü verilmiş artık ölü o şiirler,
Faili meçhul kalıyor bütün satırlar,
Ne yazanı bulunur,
Ne de şiir olanı…
Ömrümüz…
Hep kalışları yaşadık,
Hep susmalara düştü gönlümüz,
Hep beklemekle geçti ömrümüz…
Ömrün pazarlığı geçti...
Düşüm yok
Hayalim yok
Verdim kendimi bu güne
Acı gerçekle yaşıyorum...
Ömür dediğin hikâye...
Gün oldu, yarım kaldı gülüşlerim,
An oldu, boğazıma dizildi lokmalarım,
Gün oldu uzadıkça uzadı yollarım,
An oldu, an gibi geçip gitti yıllarım...
Ömür denen yolumuz…
Birçok mevsimle anıldı,
Hazana yazıldı adımız.
Birçok yaşamla kesişti,
Ne çabuk bitti ömür denen yolumuz…
Neyse ki şiir var,
Sözcüklerin dizildiği,
Duyguların pik yaptığı…
Neyse ki çay var,
Dertlerin devası,
Ne zaman dalsam hayale,
deniz gelir gözümün önüne,
yarı dalgalı,
kokusunu çekerim içime,
mavi okşar yüreğimi…
Çevirsem yüzümü sana doğru,
Yüzüme çarpıyor gidişin.
Hatırladıkça son diyen sözlerini,
Kalbimi yeniden parçalıyor…
Ne zaman bana baktığını hissetsem,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!