Kimi insanlar güzel gülümser,
Kimi beceremez gülmeyi.
Kimi insanlar güzel konuşur,
Kimi tercih eder sessizliği...
Kimi insanlar yağmuru bekler,
Yüzünü yıkayan damlalar eşliğinde ağlar.
Kimi insan
Kimi insan yüze güler de
Kalbindeki hinliği bırakmaz.
Kimi insan dost görünür de
İndimizde dosttan sayılmaz.
Kimine şaşı bakıyoruz...
Niyet hayır akıbet hayır diyoruz,
İşin içine maraz katıyoruz.
Yolcu yolunda gerek diyoruz,
Geçtiğimiz güzergâha fitne saçıyoruz...
Kim bülbülüm dediyse gübreliğe konan ala kargayı gördüm,
Kim gülüm dediyse dikenini batıranı gördüm,
Kim dostunum dediyse arkamdan hançerleyeni gördüm,
Kim dürüstüm dediyse peşimden alavere dalavere yapanı gördüm,
Kim helal yiyorum dediyse haramın ortasında gördüm,
Kim insanım dediyse şeytanın siluetini gördüm,
Kime kaldı ki...
Kim kaldı ki dünyada,
Gelen göçtü gitti,
Kimi ahını bıraktı,
Kimi vahını...
Kime ne…
Kalem benim yürek benim,
Şu eksilen ömür benim,
Yaprak, yaprak dökülen benim,
Kime ne…
Kim kime köprü etmiş ise sırtını,
ettiği ile kaldı, yıktılar…
Kim kime saray yapmış ise gönlünü,
viran edip gittiler…
Kim kime yazmış ise şiirlerini,
buruşturup çöpe attılar…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!