pencere aralıklarından
ıslık çalıp,
etekler açtıran
çapkın rüzgar.
estikçe es bakalım,
işin iş.
ama nereye kadar..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




:)))))))
ne hoş!...
'ne zaman açsam penceremi
önce kuşlar girer içeri
sonra rüzgar...'
diyordum bir şiirimde,ama hangisiydi hatırlayamadım...galiba, bir rüzgara kaptırıp kendimi, aklımı azalttım:)))))
olağandır, ne de'yim...
Başımızdan hiç hevâ-yı zülfiyâr eksik değil :
Mürtefi’ yerdir anınçün rüzgâr eksik değil !
III. Mustafa
:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta