Rüveyda Şiiri - Süleyman Özgüven

RÜVEYDA

Ey Rüveyda, ey hüsnü cemalin sahibi, Sensin gönül mülkümün en nadide kakili. Bir nazar eylesen, susar bülbülün figanı, Adınla titrer gönlümün her bir nihanı.

Hüsnün ki sanki lalezarı cennet nişanı, Ruyunda saklıdır feleğin en latif zamanı. Zülfün gece, gözlerin mahı taban misali, Sözlerin gönlüme düşen aşkın en hoş hayali.

Ey Rüveyda, ey gönlümün şahı cihanı, Sensin bu biçare ruhun vuslat ummanı. Bir kez tebessümünle açılsa bahtımın gülü, Feda olsun yoluna ömrümün her bir günü.

Ne taht ister bu gönül, ne de cihanın tacı, Bir senin muhabbetindir ruhumun ilacı. Adın düşse dilime, kesilir sözü kelam, Sana yazılır ey gül, bu ömrüm, bu aşkım.

Rüveyda'm, ey gönlümün en latif sultanı, Aşkınla mühürledim kalbimin her bir yanı. Ezelden yazılmışsa vuslatımızın fermanı, Ebeden sen olasın gönlümün son sevdası.