Gözler kızıl deniz sessizliğinde büyüyüp küçüldükçe,
Umut sıra dağlarından, soluk bir son bahar çiçek aça durur.
Bin bir medeniyetin kurulup yıkıldığı diyarlara,
Habersizce sevgi eker, çaresizlik biçe durur…
İnsanlar, geceye sırtını dönüp yattıkları vakit,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta