Rona,sen mor edasında cezayir menekşesi,
adın fransada dar bir sokağa yaslanıyor ve seni sıfatlıyorlar ikinci dünya savaşı şarkılarda..
Rona,
Rona sen tanrıya küfürsün pişman olmuş seni yarattığına ve kıskanıyormuş bilhassa kalbini bana attığında..
Rona sen,terket fotoğrafları giyme ayağına yüksek rakımlı kaldırımları..
Sıyır içini pempe iç çamaşırından..
Dudağını devir rona..
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta