Rojgar
Yüzünü gördüğü günden beri içerlenmiş avare gezer ,
Akşama ulaşınca ben gibi, başını koyar bu yolda güneş
Gençliğime nur katar o mahın cilvesi gözlerine vurmuş ,
Şam’ın yolunda gider döner her daim pervane gibi güneş .
*
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta