Ey kokusunu gülden alan sevgili,
Böylesine bir güzellik, sana reva mıdır?
Tek bir bakışıyla aklımı başımdan alan sevgili,
Bunca cefa, bunca çile, şu mecnuna reva mıdır?
Ey canımın sahibi, gönlümün güneşi olan sevgili,
Sen ki, sıcağında tüm kâinat ısınırken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta