Bir resim çizdim;
Bütün çıplaklığıyla kendi resmimi.
Dudağımda gözyaşı izleri
Silip süpürdü bütün evetleri.
Soylu büyük bir çizgiyi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Dosta vermek,düşmana göstermek için çizdiğiniz o beyaz güvercin;gözlerinizin etrafınıza gördüğünüz acıarınıza derman olur dilerim...
İsanın kendini resmetmesi zordur,kendi kendine sorular sormaktan kaçar insan genelde,sorsa da kaçamak cevapları olur kimi zaman...Sorduğunuz soruların cevapları net olmuş ki kalemi elinize alabilmişsiniz..Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta