Hiçlikte boğulur insan
Düştüğünde masalından
Onlar, inkar eder durmadan
Kovulmamak için üvey masallarından
Oysa, bir masaldır insan
Kuşlar uçar, şarkın çalınır
Derin bir ah kopar
Ve sessizliğin kapısı açılır
Sen bakarsın o kapıdan Dünya’ya
İnsan bazen,
Her şeyi yerine bırakıp
Sessizce içmek istiyor bir sohbeti,
Gözlerinde gözlerini görebileceği.
İçip arınmak,
1
Kaç şiiri öldürdüm aklımın çarmıhında
O aklım ki toy
O aklım ki sakar
O aklım ki yetim
Okyanusun karanlık sularında
Gece olunca çekilir sular
Simsarlar susar
İçimdeki insan
Susuzluğuna kanar
Tanrılardan sıkıldım
-Binlerce yolu vardır ışığı görmenin
Hayır, ona mecbur değilsin
O, mundar ve kirli
O, bozguncu ve zehirli
O, yok bile! O, hile
Onu hemen terk etmelisin, beni dinle
kimse bilmiyor
kimse farkında değil
kalabalık çok yoğun
yüzler seçilmiyor
yan odada uyuyan kim
O gün çok öfkeliydim
Ama etrafta kavga edecek kimse yoktu
Sonraki gün sevgiyle coşuyordum
Ama etrafta sevişecek kimse yoktu
İncitmek istiyorum bu gece seni
Canını yakmak
Tıpkı
bir çocuğun
hırçın küskünlüğündeki
kıskanç infiallerindeki gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!