Ramazan Şiiri - Levent Topludal

Onbir ay sultanı demişler buna;
Bu ayda mahvolur hırs, haset, inkâr.
Kalpten kalbe yollar edilir bina:
Büyük, şefkat; küçük, hürmetle bakar.

Kul, haramdan bu ay başka sakınır;
Her derde farklı bir neşe dokunur.
Müminin yüzünden ayrı okunur
Bu ayki olgunluk, bu ayki vakar.

Tükenen umutlar yeniden doğar;
Tüm yılın rahmeti bu aya sığar.
Müminin gönlüne yağar da yağar
Mevsimine göre ya yağmur, ya kar.

Yıkanır günahlar derede, çayda.
Müminlerden olur mümine fayda.
Kör şeytanın işi zordur bu ayda;
Eli zincirlenir, pabucu sıkar.

Utanır da sokmaz yılanlar bile,
Vermeye alışır alanlar bile;
Ceplerinde akrep olanlar bile
Bu ayda elini cebine sokar.

Kadir kıymetini gafiller bilmez,
Başka ayda garip bu kadar gülmez.
Birinden birine bir zarar gelmez.
Yan yana gezinir avcıyla şikâr.

Levent'im, hayrını görebildim mi?
Hakk'ın rızasına erebildim mi?
Kutlu ay, hakkını verebildim mi?
Beynimde bu soru, gönlümde efkâr.