Raman u Evin Şiiri - Hadi Helili

Emré mın çıl u heft,
Por spi kır jı piiran,
Desté mın da,
Hé jı gopalan tıne,
Lé jı mınra ji ne duure.

Raman dıkım jı carna,
Xweşiya emrémın çı bu,
Zarutiya mın bu,
Wexta perén qul,
Şekırén morik,
Leystıkén xanikan,
Veşartokén keç u kurran,
Teytokén qizıkan.

Heftokén destan,
Berqul u av dıxwaran,
Malok u bermalkan,
Lé jı teva ji disa,
Xweşiya sal u mewsıman.

Raman dıkım caarna ji ez,
Destpéka dıbıstané,
Bı tırs u bı hérsek bılınd,
Xweziya férbuna dersa,
Xewa lı ser deftera,
Şiyarbuna bırqa sıbéda,
U bı leza réya mektebé.

Raman lazıme jı hatınéra,
Raman lazıme jı evinéra,
Raman lazıme jı hebunéra,
Raman lazıme jı mın u jı tera.

Ramana dılé ewwıl u dawi,
Jı bir nabe jı eqıl safi,
Ew hélin çekır edi dı canda,
Wek mıl, wek dest, wek irin,
Dıl şewıti carek jı bıni,
Tewiya lı aliki qelıbi,
Bes nızanım çı béjım,
Ez çend sale kerr u géjım.

Raman maye dı desté mında,
Ew çavén şin awırén tuj,
Ew kenéte yén bedew,
Heyrana wé meşate,
Porén te yén xıngaloki,
Ruyén te yén spi u zelal,
Dara evin u hebuna mıne.

Raman dıkım te ger bıhıre,
Sed salan jı emrémın u te,
Jı birnakım... jı birnakım,
Durvi jımın, çıqasbe ji,
Ewqas néztıri, wek jımır,
Hıs dıkım hebuna te,
Lé nızanım tı lı kuri,
Rewşa te nızanım,
Çı hebun u çı tıne bun,
Ferq tıne jı yaré durbun,
Ew jı eviné kém nabe,
Behtır zéde dıbe evin.

Ramane karéme edi,
Sal çun u sal hatın,
Roj belki jı rojan xerabtırın,
Belki dem jı dema hartırın,
Zor wext u seet dı bıhırın,
Belki jı nérin u roni kém dıbın,
Lé bızane ew çavénte jı bir nabın.

Mın sılavek şande jı bunate,
Jı ber fembıkım hebuna te,
Yan heyi, yan tıneyi,
Bu zanıbım hebuna te,
Xem nexwım jı buna te,
Emın ne lazıme çı jı bunate,
Çı jı birkır te jımın,
Qet nabi jı biramın,
Bum teşqele jı bunate,
Jı bu carek bı kene ew çavénte.

Raman eve halémın,
Rewş u dermana canémın,
Mın got u klavye nıvisand,
Xuda razibe te pé hısand.

— Hadi Helili