Çocukluktan yoldaş oldum radyoya
Sesimizi duyuruyor dünyaya
Dinler iken dalıyorum hülyaya
Onun için dostum derim radyoya
Acımızı tatlımızı paylaşır
Sazımızı sözümüzü söyleşir
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




severim radyoyu. dünyadan bize gelen ilk sestir o. ne televizyon, ne internet alamaz onun yerini. kaymaklı dondurma gibi her zaman lezzetli kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta